Yazmıyordum uzun zamandır.. Dayanamadım..
Dökmem lazım içimi.. Anlatabilmem lazım beni sana..
Her gelişimde, her gülüşünde daha çok sevdim seni..
Dedim ya sana, bir gözyaşın, herşeyin ötesinde diye.. Ben senin gülen halini çok seviyorum. Hiç üzülme istiyorum. Bocalıyorum bazen.. Üzüyorum seni.. Elimde değil ki. Ne yapsam olmuyor bazen.
Insanın zoraki gülümsemesine benziyor bu.. Gülmek istersin, gülersin hatta.. Ama için kan ağlar.. Benliğinde bir yerlerde ağlıyorsundur. Göz yaşını içine akıtırsın. Sonuçta, başarmak istediğin gülümsemektir, ama kendini kandıramazsın. Böyle bir durum bu.
Ben, her ne kadar seni üzmek istemesemde, beceremiyorum bazen. Yazıyorum, çiziyorum, uyguluyorum elimden geldiğince.. Olmayınca olmuyor gülgüzeli’m..

Tüm bunlar aklıma geldi dün gece seninle telefonda konustuktan sonra.. Birde senin fikrini alayım istedim, tekrar aradım seni.

“Ben seni üzüyormuyum.” dedim.
“Evet.” dedin..
“Peki, mutlu edişim üzüşümden fazla mı?” dedim.
“Evet, öyle olmasa beraber olmazdım seninle.” dedin..

O cümlenle, bana ne kadar güç verdiğini bilemezsin.

Her ne kadar, son zamanlarda zaman zaman üzsem de seni, bilirsin benimde kan ağladıgımı.

Özledim seni, inan ki çok özledim. Yanımda oturmanı, bana yaslanmanı, sahiplenmeni, korumanı, öpmeni, güven aşılamanı, beni anlatmanı, saygı duydugunu görmeyi, gözlerinin içine bakarak, beni ne kadar sevdiğini hissetmeyi, seninle öylesine balık tutmaya gitmeyi, ellerinle yaptıgın salatadan, ızgaradan yemeyi, beraber resim çekilmeyi, çayına şeker atmayı, sonra karıştırmayı.. Çok özledim.. Seninle yaşadıgım her an’ı çok özledim..

Kimseyi sevmedim senin kadar. Yemin ederim sevmedim. Bana sevmenin, sevilmenin bu denli tatlı oldugunu gösterdikten sonra, sensiz olmaya dayanamam..

Ömrüm yetmez sensizlige gülgüzeli’m.. Sensiz kalacağım günü görmeye yetmez ömrüm.. Çünkü, ömrüm bitmediği sürece seninim ben.. Sende benimsin..

Bilirsin, güçlüyüm ben.. Seninle olan iliskimde de, gücümü bana söylediğin güzel sözlerden, yaşattığın güzel an’lardan alıyorum.. Sen yanımda olduğun sürece, aşamayacagım engel yok benim.. Hep yanımda ol olur mu?

Yarın bu yazıyı okudugunda, gözlerinin güleceğini biliyorum gülgüzeli’m.. Her ne kadar, seni ne kadar sevdiğimi anlatabilmenin bir yolunu henüz bulamamış olsam da, bunu bir şekilde başarabileceğim, ve seninde buna tüm kalbinle inanacağın gün için yaşıyorum..

Ne kadar güzelsin bir bilebilsen
Bir tebessüm ile ğüldügün zaman
Aşkım ne yücedir anlayabilsen
Dudakların ile yazdığın zaman

Her zaman ğülersin bilsen bunları
Dünyama şaçtığın mutlulukları
Bende doldurduğun tüm boşlukları
Herşeyim fedadır yazdığın zaman

Gözlerinde akar hasas duyğular
Aktıgı yerleri yakar buğular
Kavuşmaya sanki dua okurlar
Bİnlerce kez ölürüm yazdığın zaman

Ne kadar ğüzelsin bir bile bilsen
Bir tebessüm ile ğüldügün zaman
Aşkım ne yücedir anlayabilsen
Dudaklaın ile yazdığın zaman .

Seni Özlemek Geldi İçimden

Seni özlemek geldi içimden
Çocukluğumu özler gibi
Babamın eve gelişini gözler gibi
Sobanın üzerinde kızarmış ekmek
Çaydanlıkta tıkırdayan çay
İçmek geldi seni içimden
Oh çekerek yudum yudum
Ağlamak geldi içimden
Hüngür hıçkırık çocukça
Hiç neden olmasa bile
Türlü kaprisler yaparak sana...
Karanlıktan korktum da yine
Yatağında uyumak istedim
Sokulup kedi gibi koynuna
Sıcaklığını duymak istedim
Haydi evcilik oyna benimle
Çamurdan köfteler yap bana
Bu yaramaz bebeğine
Ninniler söyle dizinde
Haydi çocuk gibi davran bana
Hiç olmadığım kadar çocukça
Çocukluğuma ver bütün bunları
Farzet ki -
Çocukça aşık olmak geldi içimden...